This study was performed to compare and to research the effects of raloxifene and alendronate for the treatment of postmenopausal osteoporosis women. Thirty two women with postmenopausal osteoporosis (raloxifene group:16 patients, alendronate group: 16 patients) were enrolled in this study. Bone mineral density (BMD) was measured at the proximal femur and lumbar spine by using dual-photon absorptiometry. Patients were divided into two groups randomly. BMD was measured twice as before and one year later from the treatment. Significant improvement was found at the end the treatment in groups itself by lomber spine BMD (alendronate group: p 0.001, raloxifene group: p 0.05). There was no significant difference in itself of these groups and between two groups by femur BMD (p0.05). (Osteoporoz Dünyasindan 2005; 4: 145-147)Key words: Osteoporosis, raloxifene, alendronate
Article in Turkish(Use the link for full-text in Turkish)
Giris
Osteoporoz, yaslilarda ve özellikle de postmenopozal dönemdeki kadinlarda en sik görülen kemik hastaligidir. Menopoz dönemindeki kadinlarin yasamlarinin geri kalan kisminda kirik olusma riski %30-40tir. Osteoporozlu hastalarda tedavinin esas amaci vertebral ve periferik fraktürlerden hastalari korumaktir. Osteoporozda kullanilan bifosfonatlar, kalsitonin, selektif östrojen reseptör modülatörleri (SERM) gibi ilaçlarin bir kismi osteoklastlari inhibe ederek etki gösterir. Bu ilaçlar kemigin mikromimari yapisini korurken, kemik rezorbsiyonunu azaltirlar. Ayrica trabeküler genisligi artirmadan, sekonder mineralizasyonu artirarak kemik dansitesini artirirlar (1-7). Osteoporoz tedavisinde, kemik rezorpsiyonunu engelleyen ilaçlar ve kemik formasyonunu artiran ilaçlar kullanilmaktadir. Bu ilaçlar, tek ya da kombine kullanilabilir. Fakat günümüzde tamamen güvenilir olan, etkili ve genel olarak kabul edilmis bir tedavi henüz tanimlanmamistir (8-9).Bu çalismanin amaci, postmenopozal kadinlarda osteoporoz için kullanilan raloksifen ve alendronat tedavisinin etkinligini arastirmak ve iki tedavinin etkinligini karsilastirmakti.
Materyal Metod
Bu çalisma Mart 2004-Ocak 2005 tarihleri arasinda Adnan Menderes Üniversitesi Tip Fakültesi Osteoporoz Izlem Poliklinigine basvuran hastalar üzerinde yapildi. Çalismaya 32 postmenopozal kadin hasta dahil edildi. Bir doktor tarafindan hastaya osteoporoz için risk faktörlerini içeren sorgulama formu dolduruldu. Bu formda hastalarin yas, boy, kilo, sigara içip-içmedigi, alkol alip almadigi, yaklasik günlük kalsiyum alim miktarlari, ilaç kullanim öyküsü (steroid, diüretik, antikonvülsan, anti-asit, heparin,tiroksin), fraktür öyküsü, egzersiz aliskanligi, immobilizasyon öyküsü, baska bir hastaligi olup olmadigi (hipertroidi, hiperparatroidizm, vs.) ve ailesinde osteoporoz öyküsü olup olmadigi sorgulandi. Risk faktörü tasiyan hastalara osteoporozun kesin tanisi için lomber(L1-4) ve sol femurun proksimalinden KMY (DEXA-Hologic Inc.)ölçümü yapildi. Çalismaya dahil edilen 32 hasta, rastgele olarak 2 gruba ayrildi. Raloksifen ve alendronatla tedavi edilen hastalar 16sar kadindan olusmaktaydi. Bir gruba raloksifen 60mgr/gün, diger gruba alendronat-sodyum 70 mgr/hafta ve her iki gruba iyonize kalsiyum 600 mgr/gün olarak verildi. Hastalara KMY, tedavi öncesi ve 1 yillik tedavi sonrasi olmak üzere 2 kez yaptirildi. Sonuçlar, ortalama±standart sapma seklinde verildi. Grup içi tedavi sonuçlarini degerlendirmek için eslestirilmis t testi, gruplar arasi karsilastirma için ise bagimsiz gruplar t testi kullanildi.
