The aim of this study was to compare the effect of once-weekly 70 mg alendronate versus once-daily 10 mg alendronate in the treatment of postmenopausal osteoporosis. Sixty-three women with postmenopausal osteoporosis were randomly assigned to two groups. The first group consisting of 26 patients received once-weekly 70 mg alendronate. Thirty-seven patients in the second group were treated with once-daily 10 mg alendronate. All received a daily supplement of 1000 mg calcium. Both treatment regimens were applied for 12 months. The effect of alendronate on bone mineral density (BMD) was investigated by dual energy x-ray absorbtiometry. Serum ALP, Ca and P levels and 24 hours urinary Ca excretion were assessed before the treatment and at the end of 12 months. Serum ALP levels decreased mildly, but in a statistically significant manner in both groups (p 0.05 in group 1, p 0.001 in group 2). There were no significant differences for the other biochemical parameters (p0.05). At the end of the treatment once-weekly 70 mg alendronate and once-daily 10 mg alendronate produced significant increases in BMD at the lumbar spine (p 0.001), femur neck (Group 1, p 0.05; Group 2, p 0.01 ), trochanteric region (Group 1, p 0.05; Group 2, p 0.001) and at the Ward triangle (p 0.05). There were no significant differences between the groups with regard to side effects (p 0.05). This study indicates that both once-weekly and once-daily alendronate therapy were found to be similarly effective and safe in the treatment of postmenopausal osteoporosis.Key words: Postmenopausal osteoporosis, alendronate 70 mg, alendronate 10 mg application
Article in Turkish(Use the link for full-text in Turkish)
GIRIS VE AMAÇ
Osteoporoz, düsük kemik kütlesi, kemigin kirilganliginda artma, kemik mikroyapisinin bozulmasi ve sonuç olarak da vertebra, ön kol ve kalça kiriklariyla karekterize bir iskelet sistemi hastaligidir (1,2). Osteoporotik kiriklar postmenopozal dönemde morbidite ve mortalitenin en önemli nedenlerinden biridir. Osteoporotik kadinlarda kirik olusma riski ayni yas grubundaki osteoporotik olmayan kadinlara göre 4 kat artmistir (3). Yine 50 yasinda bir kadin hastada yasaminin geri kalan döneminde kirik olusma riski %40’dir (4). Osteoporozun bu yüksek prevalansinin en önemli nedeni postmenopozal dönemde düsük östrojen düzeyleri, buna bagli gelisen artmis kemik döngüsü ve kemik yikiminin yapima göre fazla olmasidir (5).Alendronat osteoklastik kemik rezorbsiyonunun güçlü bir inhibitörü olup, iskelet dokusunun normal histolojisini degistirmez (6,7). Alendronat tedavisi ile postmenopozal osteoporozda kemik mineral yogunlugunun arttigi, vertebra ve kalça kiriklari da dahil olmak üzere tüm osteoporotik kiriklarin insidansinin azaldigi gösterilmistir (8-12).Pek çok kronik hastalikta uzun süreli tedaviye uyum optimalin altindadir (13). Özellikle dozaj sikligi tedaviye uyumu olumsuz yönde etkileyen en önemli faktörlerden biridir (13,14). Dozaj sikligini azaltan rejimler daha fazla uygulama kolayligi saglayarak ve tedavi uyumunu artirarak tedavi etkinligini arttirabilir. Örnegin günde bir veya iki kez doz rejimi ile tedavi uyumunun, günde üç veya dört doz rejimine göre daha fazla oldugu gözlenmistir (14). Bu nedenle, eger etkisi azalmayacaksa doz sikliginin azaltilmasi arzu edilir. Oral uygulama sonrasi alendronat kemikteki rezorbsiyon bölgelerine yerlesir ve bu bölgelerde birkaç hafta süreyle aktif kalmaya devam eder. Bu süre, kemigin biçimlenmesinin rezorbsiyon fazindan ve bir osteoklastin tipik ömründen daha uzundur. Kemik döngüsünde günlük dozajla saglanan sürekli süpresyonu, yedi kat daha yüksek bir dozun haftada bir kullanilmasiyla saglamak mümkündür (15).Bu çalismada amacimiz postmenopozal osteoporozu olan kadinlarda günlük 10 mg alendronat tedavisi ile haftalik 70 mg alendronat tedavisinin kemik mineral yogunlugu üzerindeki etkilerini arastirmakti.
MATERYAL VE METOD
Bu çalisma postmenopozal 63 hasta üzerinde gerçeklestirildi. Hastalarin yaslari 47-68 yas arasinda degismekteydi. Osteoporoz tanisi klinik degerlendirme, anteroposterior ve lateral spinal grafiler, lomber vertebra ve femur kemik mineral yogunlugu degerleri ve laboratuar bulgularina dayanarak konuldu ve dual enerji x-ray absorbsiyometri (DXA) teknigi ile vertebral kemik mineral yogunlugu degerleri, genç eriskin degerlerine göre 2,5 SD’dan düsük oldugu saptanan hastalar çalismaya alindi.Sekonder osteoporoza yol açan patolojileri ekarte etmek amaciyla tedavinin baslangicinda tüm hastalarda ayrintili bir klinik ve laboratuar degerlendirme gerçeklestirildi. Laboratuar degerlendirmelerinde: tam kan sayimi, ESR, rutin biyokimyasal tetkikler, 24 saatlik idrarda kalsiyum düzeyi, tiroid hormanlari, growth hormon, kortizol, parathormon düzeyleri ve serum protein elektroforezi tetkikleri yapildi. Önemli bir sistemik hastalik ve malignite öyküsü olanlar, kemik metobolizmasini etkileyecek bir hastaligi olanlar, kemik metobolizmasini etkileyen ilaçlari uzun süre kullanan hastalar ve daha önce osteoporoza yönelik herhangi bir medikal tedavi alan hastalar çalisma disi birakildi.Çalismamiz Osmangazi Üniversitesi Tip Fakültesi Etik Kurulu tarafindan onaylandi.Çalismaya alinan 70 hasta randomize olarak iki gruba ayrildi. Otuz hastadan olusan 1. gruba bir yil süre ile haftada bir kez 70 mg alendronat ve 1000 mg/gün oral kalsiyum tedavisi verildi. Kirk hastadan olusan 2. gruba ise bir yil süre ile günde 10 mg alendronat ve 1000 mg/gün oral kalsiyum tedavisi verildi. Hastalar ilaçlari nasil kullanacaklari konusunda bilgilendirildiler.Tedavinin baslangicinda ve 12. ayda DXA yöntemi (Hologic, Q DR 4500 W) lomber vertebra ve femur (femur boynu, trokanterik bölge ve ward üçgeni) kemik mineral yogunlugu ölçümleri yapildi. Her iki grupta yer alan hastalarda tedavi öncesi ve sonrasinda serum ALP, Ca, P düzeyleri ve 24 saatlik idrarda Ca düzeyleri standart yöntemlerle belirlendi.Hastalar iki aylik periodlarla kontrole çagrilarak yan etkiler açisindan degerlendirildi.Sonuçlar ortalama ± standart sapma seklinde verildi. Istatistiksel analizlerde grup içi degisimleri degerlendirmek için eslestirilmis t testi, gruplar arasi karsilastirmalar içinse bagimsiz gruplar t testi kullanildi ve p<0.05 istatistiksel olarak anlamli kabul edildi.
