The aim of this study was to compare the efficacy of continuous and intermittent salmon calcitonin in the treatment of postmenopausal osteoporosis. Sixty-eight women with postmenopausal osteoporosis were randomized to 2 treatment groups. The first group consisting of 33 patients received nasal salmon calcitonin 200 IU/day. Thirty-five patients in the second group were treated with 200 IU of nasal SCT daily for 5 days with a subsequent pause of 2 days. All received a daily supplement of 1000 mg calcium. Both treatment regimen were applied for 12 months. The effect of nasal calcitonin on bone mineral density (BMD)was investigated by DEXA. Serum ALP, Ca and P levels and urinary Ca excretion were assessed before the treatment and at the end of 12 months. Serum ALP levels decreased mildly, but in a statistically significant manner in both groups ( p 0.05). There was no significant differences for the other biochemical parameters(p 0.05). There was a significant increase above baseline in the BMD of the lumbar spine, trochanteric region and Ward’s triangle in both groups (p 0.01, p 0.05 and p 0.05 respectively). In both groups no significant change was observed in femur neck BMD (p 0.05). This study indicates that both continuous and intermittent SCT at a dosage of 200 IU/day are effective in the treatment of postmenopausal osteoporosis .Key words: Postmenopausal osteoporosis, calcitonin, intermittent application
Article in Turkish(Use the link for full-text in Turkish)
GIRIS
Dünyada en sik görülen metabolik kemik hastaligi olan osteoporoz, pek çok ülkede boyutlari artan bir saglik sorunu olusturmaktadir (1-3). Osteoporozun giderek bir halk sagligi problemine dönüsmesindeki baslica neden , osteoporoza bagli gelisen kiriklar ve buna bagli olarak ortaya çikan morbidite, mortalite artisi ve oldukça büyük ekonomik kayiplardir (4,5). Osteoporozun önlenmesi ve tedavisine yönelik uygun yaklasimlar zamaninda baslatilmadigi sürece konu ile ilgili olarak saglik harcamalarinin iki katina çikacagi ileri sürülmektedir (6).Bu nedenlere bagli olarak osteoporoz tedavisinde etkili ve güvenilir tedavi yaklasimlarina olan gereksinim giderek önem kazanmakta ve bu baglamda HRT, bifosfonatlar ve kalsitonin gibi antiresorptif ajanlara duyulan ilgi artmaktadir. Calcitonin osteoklastlar üzerine etki eden antirezorptif bir ajandir. Osteoklastik aktiviteyi inhibe eder ve uzun süreli kullanimda osteoklast prekürsörlerinin üretimini inhibe ederek osteoklastlarin sayisinda da bir azalmaya neden olur (7). Gerek kisa süreli ve kontrolsüz, gerekse uzun süreli ve plasebo kontrollü çalismalar kalsitoninin postmenopozal osteoporozun tedavisinde etkili oldugunu ortaya koymustur (8-13). Intranazal olarak uygulanan kalsitoninin doza bagli olarak, özellikle vertebral kemik kütlesini arttirdigi 50-400 IU arasinda farkli dozlarin kullanildigi çalismalarda gösterilmistir (14). Kisa zaman önce yapilan bir çalismada sonuçlari da kalsitoninin postmenopozal osteoporozu olan kadinlarda yeni vertebral fraktür gelisme riskini belirgin bir biçimde azalttigini ortaya koymustur (15). Kalsitoninin kemik kütlesi üzerindeki bu pozitif etkisinin yani sira hormonun önemli bir analjezik etkisi de söz konusudur (16). Intranazal uygulanan formunun gelistirilmesiyle, uzun süreli tedavi cazip bir hale gelmis, hasta uyumu artmis ve olasi yan etkiler de azalmistir (7). Kemik kaybinin azaltilmasinda pek çok tedavi yöntemi bulunmakla birlikte halen kalsitoninlerle ilgili olarak optimal doz ya da uygulama sekli açisindan görüs birligi söz konusu degildir. Gerek intermitan gerekse siklik uygulanan kalsitonin tedavilerinin kemik mineral yogunlugunu arttirdigini ortaya koyan çesitli çalismalar bulunmaktadir (10,11,12,11,12,13,14,15,16,17,11,12,13,14,15,16,17,18). Bu çalismamizin baslica amaci iki farkli yöntem ile uygulanan 200 IU/ gün dozda uygulanan intranazal kalsitonin tedavisinin postmenopozal kadinlarda gelisen kemik kaybinin önlenmesindeki etkinligini degerlendirmekti. Intranazal kalsitonin uygulamasi oldukça pahali bir tedavi sekli oldugu için, bu çalismadaki bir diger amacimiz da rölatif olarak daha ekonomik bir tedavi uygulamasinin etkinligini arastirmakti.
