This study was to compare and research the effects of alendronate and calcitonin treatments with 2 years duration in women with postmenopausal osteoporosis. One hundred and ten women with postmenopausal osteoporosis (calcitonin group: 55 subjects, alendronate group:55 subjects) were enrolled in this study. Patients were divided into two groups randomly. While alendronate at one dose of 70 mgr weekly was administered to one group, calcitonin at one dose of 200IU daily was gived to another group. Bone mineral density (BMD) was measured at the proximal femur and lumbar spine three times as before treatment, first and second year. Significant improvement was found at the end of treatment in groups itself by lumbar spine and femur BMD. A significant more improvement was determined at the alendronate group than calcitonin group (p=0.001) in the lumbar spine. Statistically a difference was not found in other comparisons among these groups. In the conclusion, alendronate and calcitonin in the treatment of post menopausal osteoporosis by 2 years produced increasing in BMD of the lumbar spine and femur. However, alendronate treatment was found more effective than calcitonin treatment in the lumbar spine. (Osteoporoz Dünyasindan 2006; 12 (1): 5-8)Key words: Osteoporosis, alendronate, calcitonin
Article in Turkish(Use the link for full-text in Turkish)
Giris
Osteoporoz, düsük kemik kütlesi ve kemik mikromimarisinin bozulmasi sonucunda kemigin kirilganliginda ve kirik riskinde artma ile karakterize ilerleyici bir iskelet sistemi hastaligidir (1). Osteoporoz tedavisinde, kemik rezorbsiyonunu engelleyen ilaçlar ve kemik formasyonunu artiran ilaçlar kullanilmaktadir. Bu ilaçlar, tek tek ya da kombine olarak kullanilabilir. Fakat günümüzde osteoporozun tedavisinde tamamen güvenilir olan, etkili ve genel olarak kabul edilmis bir tedavi henüz tanimlanamamistir (2-3).Bifosfonatlar ve kalsitonin, osteoklastik kemik rezorbsiyonun potent inhibitörleridir ve postmenopozal osteoporozun tedavisinde basariyla kullanilmaktadir. Bununla birlikte bu medikasyonlarin kemik üzerine olan etkileri tam olarak açikliga kavusturulamamistir. Ancak genel olarak kabul edilen görüs; matür osteoklastlari direk olarak inhibe etmeleridir. Bu çalismanin amaci, postmenopozal osteoporozlu kadinlarda kalsitonin ve alendronatin 2 yil süreyle kullaniminin etkinligini arastirmak ve iki farkli tedavinin sonuçlarini karsilastirmakti.
Yöntem ve Hastalar
Bu çalisma, Aralik 2003-Agustos 2005 tarihleri arasinda Adnan Menderes Üniversitesi Tip Fakültesi FTR Anabilim Dali Osteoporoz Izlem Poliklinigine basvuran 110 postmenopozal kadin hasta üzerinde yapildi.Hastalardan kemik mineral yogunluk (KMY) ölçüm istemi, osteoporoz için risk faktörlerini içeren sorgulama formu doldurularak belirlendi. Risk faktörü tasiyan hastalara osteoporozun kesin tanisi için lomber (L1-4) ve femur proksimalinden KMY ölçümü yapildi. Femur KMY ölçümü hastanin dominant tarafi ögrenilerek karsi taraftan yapildi. Çalismaya dahil edilen 110 hasta, alendronat ve kalsitonin tedavi gruplari olmak üzere rastgele olarak 2 gruba ayrildi. Bir gruba kalsitonin 200 IU/gün, diger gruba alendronat-sodyum 70 mgr/hafta ve bütün hastalara iyonize kalsiyum 600 mgr/gün 2 yil süreyle verildi. Hastalara KMY, tedavi öncesi, 1. yil ve 2. yil tedavi sonrasi olmak üzere 3 kez yaptirildi. Sonuçlar, ortalama±standart sapma seklinde verildi. Grup içi tedavi sonuçlarini degerlendirmek için eslestirilmis t testi, gruplar arasi karsilastirma için ise bagimsiz gruplar t testi kullanildi.
