The aim of the present study was to evaluate the effects of alendronate, calcitonin and raloxifene used in the treatment of postmenopausal osteoporosis on serum nitric oxide (NO) levels. One hundred women with postmenopausal osteoporosis were enrolled and treated during the 6 months in this study. Patients were equally randomized into four groups: calcitonin, alendronate, raloxifene and control groups. All patients in these three groups and in the control group were supplemented with calcium 500 mg/day elemental calcium. Serum NO levels were determined at baseline and at 6 months. There were not significant changes on serum NO levels after the calcitonin, alendronate, raloxifene and calcium treatment. Also, no significant difference was found among any group comparisons in terms NO levels (p 0.05). In conclusion, alendronate, calcitonin and raloxifene treatments may not cause to significant changes on serum NO levels. Key words: Nitric oxide, alendronate, calcitonin, raloxifene, postmenopausal osteoporosis
Article in Turkish(Use the link for full-text in Turkish)
GIRIS VE AMAÇ
Nitrik oksit (NO), vazodilatasyon, nörotransmisyon, trombosit agregasyonu, inflamasyon gibi birçok fizyolojik proçesin yürütülmesinde rol alan önemli bir moleküldür (1). Ayrica östrojen ve çesitli proinflamatuar sitokinlerin kemik metabolizmasindaki etkilerini de düzenledigi tespit edilmistir (2). NO osteoklastik kemik resorpsiyonunda bifazik etkilere sahiptir. In vitro çalismalar, düsük konsantrasyonlardaki NO’in kemik resorpsiyonunu arttirdigini göstermistir (1,2,3). NO metabolitlerinin postmenopozal kadinlarda ve amenoreik atletlerde azaldigi da rapor edilmistir (2,3,4). NO’in yüksek düzeyleri osteoklast formasyon ve aktivitesini inhibe etmektedir (5). Bu bulgular, NO donörlerinin osteoporozun önlenmesi ve tedavisi için kullanisli olabilecegini düsündürmüstür. NO verilmesinin ratlarda ovariektomi sonrasi ve kortikosteroid kullanimi sonrasinda gelisen kemik kayiplarini önledigi rapor edilmistir (6,7). Wimalawansa (8) bir NO donörü olan nitrogliserinin cerrahiye bagli menapoza girmis kadinlardaki kemik kaybini önlemede östrojen kadar etkili oldugunu göstermistir. Bifosfonatlar (alendronat ve risedronat), kalsitonin, östrojenler ve raloksifen kemik döngüsünün resorpsiyon kismini etkileyen antiresorptif ilaçlardir. Baslica osteoklast aktivitesini hedef alan bu ilaçlar, yeni kemik matriksinin mineralizasyonunu da etkileyerek kemik mineral yogunlugunu arttirirlar (9). Antiresorptif ilaçlarin osteoporoz tedavisindeki faydali etkileri bilinmesine ragmen, moleküler düzeydeki etki mekanizmalari hala yeterince anlasilabilmis degildir. Bu ilaçlar tarafindan NO seviyelerinin arttirilmasi, antiresorptiflerin osteoklast iliskili kemik resorpsiyonundaki etkilerini açiklayici bir mekanizma olabilir. Yapilan çesitli in vitro çalismalara ragmen, bu tedavilerin NO düzeylerindeki etkileri yeterince arastirilmamistir. Bu çalisma postmenopozal osteoporozlu kadinlarda alendronat, kalsitonin ve raloksifenin serum NO seviyelerine etkisini incelemek amaciyla düzenlenmistir.
