The aim of this study was to determined the effects of depression on bone loss and quality of life in postmenopausal osteoporotic (PMO) women. Seventy two females (mean age 65 ± 6.9) were included in this study. Out of these patients, 27 (37.5%) had depression, 45 (62.5%) were normal. All cases were evaluated by DXA, Hamilton depression scale, Short Form-36 (SF-36) scale and visual analog scale. In the patients with depression, L1-L4 t-score (-3.29 ± 1.07), femur neck t-score (-2.60 ± 1.00) and z-score (-0.97 ± 0.82) were significantly lower than PMO patients without depression (respectively; -2.71 ± 0.83, -1.86 ± 1.16 and –0.50 ± 0.91). SF-36 scores (75.9 ± 19.8) were lower in patients with depression than patients without depression (86.5 ± 14.4) (p=0.041). Negative correlations between Hamilton score and L1-L4 z-score (R=-0.432, p=0.024), femur neck t-score (R=-0.528, p=0.005) were found. In conclusion, postmenopausal bone loss was higher and functional capasity was lower in patients with depression.Key words: Bone mineral density; Depression; Quality of life; Postmenopausal osteoporosis
Article in Turkish(Use the link for full-text in Turkish)
GIRIS VE AMAÇ
Kemik hastaliklari içinde en sik görülen ve uzayan yasam süresi nedeniyle önemli bir halk sagligi problemi olan osteoporoz, düsük kemik kütlesi ve kemik dokusunun mikroyapisinin bozulmasina bagli olarak kemik kirilganliginin artmasi ile karakterize sistemik bir iskelet hastaligidir (1,2).Osteoporozun fiziksel, psikolojik, sosyal ve ekonomik boyutlarinin oldugu bilinmektedir. Yasam kalitesine etkisi ise son yillarda arastirma konusu olmustur (1,2).Osteoporoz kronik bir hastaliktir. Kronik hastaliklarin depresyona neden oldugu bilinmektedir (3,4). Os-teoporoz sonucu fiziksel degisiklikler olusabilir. Fiziksel degisiklikler de önemli psikolojik sorunlara yol açmaktadir. Osteoporozda kirik, agri ve hareket kisitliligi, fonksiyonel yetersizlik yapabilir. Tüm bunlar hastalarin kendine bakim ve günlük yasam aktivitelerini etkiler. Zamanla sosyal aktivitelere katilma, ziyaret ve hobilerde kisitlanma meydana gelebilir. Tüm bunlar sosyal izolasyon, depresyon ve anksiyete gelismesine sebep olur. Fiziksel, sosyal ve psikolojik faktörler osteoporozlu hastanin yasam kalitesini önemli ölçüde etkilemektedir (5,6).Yas ve cinsiyet kemik kütlesi ve kirik riski açisindan en güçlü belirleyicilerdir. Yasin ilerlemesi ile hem kadin hem de erkeklerde kemik kaybi artmaktadir. Bu kemik kaybi kantitatif olarak kemik mineral yogunlugu ölçümü ile saptanabilir. Ayrica, etkilenen bölgelerin radyolojik degerlendirmesi, bilgisayarli tomografik incelenmesi ve histolojik düzeyde yapilan çalismalarla kemik kaybi hakkinda bilgi sahibi olunabilir. Kemik mineral yogunlugunda belirgin azalmalar saptandiginda osteoporozun ileri boyutlarda ve çesitli komplikasyonlar olusturdugu tespit edilebilir. Bu fiziksel degisimlerin yaninda dolayli yoldan psikolojik sorunlar da bulunabilir. Son yillarda osteoporozlu hastalarin yasam kalitesi degisik çalismalarda ve anketlerde degerlendirilerek, özellikle tedavilerin basarilarinin takibinde parametre olarak kullanilmaya baslanmistir (7,8,8,9). Osteoporozda yasam kalitesini degerlendirmek için Nottingham Saglik Profili , Beck ve Hamilton Depresyon skalalari, SF 36 (Short form 36) ve QUALEFFO-41 (Quality of Life Questionnaire of the European Foundation for Osteoporosis) gibi degisik ölçütler ve anketler kullanilmistir. Bunlardan herhangi birinin digerine üstünlügü bugün için kesin olarak söz konusu degildir. Ancak QUALEFFO-41’in osteoporozlu hastalarda dogru ve tekrarlanabilir sonuçlar verdigi çalismalarda gösterilmistir (7,8).Bu çalismanin amaci, postmenopozal osteoporotik kadinlarda depresyonun kemik kaybina ve yasam kalitesine olan etkisini arastirmaktir.
