It has been show that spine deformity index is a better indicator of the functional capacity of the osteoporotic patient than the number of vertebral fractures. In order to investigate the relation between spinal deformity, dorsal kyphosis and the bone mineral density, we undertook the following study. In 40 postmenopausal women (age 59,1±7) spine deformity index (SDI) was calculated by lateral roentgenograms of the dorsal and lumbar spine. 25 subjects at premenopausal age were also x-rayed to find the normal limits. Dorsal kyphosis (DK) was measured by Cobb’s angle. Bone mineral density (BMD) of the lumbar spine and proximal femur were measured by DEXA. Pearson’s correlation coefficient and Student’s t-test were used as statistical analysis.The results show that there was a significant correlation between DK and SDI. BMDs at femoral neck and lumbar spine were not correlated with DK and SDI (p0,05). In patients with 40 degrees of DK, BMD’s of the two regions, t and z scores were higher than those with Cobb’s angle 40 degrees. The difference was not significant. We conclude that as the spinal deformity increases, DK is expected to increase and BMD is expected to decrease. Key Words: Osteoporosis, spinal deformity index, kyphosis
Article in Turkish(Use the link for full-text in Turkish)
GIRIS
Kemik Mineral Yogunlugu (KMY) ölçüm metodlarinin gelismesi ile osteoporozlu (OP) veya riskli hastalarin belirlenmesi, tani ve takiplerinde degerli bilgiler elde edilmektedir. Ancak hastaligi degerlendirme ve terapötik yaklasim için radyolojik ölçümler ve klinik degerlendirme birlikte yapilmalidir (1,2,2,3). Grafi ile saptanan korpus yükseklik kaybi veya bel agrisi gibi klinik belirtiler vertebral fraktürün tanimlanmasinda güçlü iliskiye sahiptir. Ayrica vertebral deformite ve düsük KMY, OPun klinik özellikleri oldugu için günümüzde geçerli belirteçler olarak kabul görür (4). Spontan vertebral fraktürlerin OPun ana klinik belirtisi oldugunun belirlenmesi ile omurganin lateral radyografilerinde osteoporotik degisikliklerin ciddiyetini tahmin etmek için korpus yüksekliklerinin tespitinin yanisira pekçok kantitatif metod gelistirilmistir (5). Minne ve arkadaslari tarafindan gelistirilen \Omurga Deformite Indeksi\ de (ODI) osteopotik fraktürlü hastalarin tani ve takibinde faydali klinik bir metoddur (6).Bu çalismanin amaci; KMY ölçümü ile vertebral fraktür, dorsal kifoz ve ODI arasindaki iliskinin ortaya konmasidir.
MATERYAL VE METOD
Çalismaya 48 ve 75 yaslari arasinda 40 postmenopozal hasta ve yanisira kontrol grubu olarak yaslari 25-35 arasinda degisen 25 kadin alindi. Laboratuar (tam kan sayimi, sedimentasyon, biyokimya, T3, T4, TSH, PTH, üriner Ca ve P) ve öykü degerlendirilerek metabolik kemik hastaligi ve inflamatuar hastaligi olanlar çalisma disi birakildi. Tüm hastalarin T4-L4 arasi lateral direkt grafileri çekildi. Her bir vertebraya 6 isaret noktasi konarak ön, orta ve arka yükseklikler ayni radyolog tarafindan ölçüldü. Her hasta için 39 degerlendirme yapildi. Vertebral korpus lezyonlari; birincisi ODI, ikincisi vertebranin ön ve orta yükseklik kaybinin saptaanmasi ile 2 yolla degerlendirildi. Bir vertebranin ön veya orta yüksekliginde arka yükseklige göre %20 azalma olmasi vertebral fraktür olarak kabul edildi. ODI hesaplamada, hasta grubumuzda en az deforme olan vertebra olan T4 vertebra referans vertebra olarak seçildi. Her bir vertebranin ön, orta ve arka yükseklikleri T4’ün karsilik gelen yüksekligine bölündü. Ayni hesaplamalar kontrol grubunda da yapildi ve T4’e göre 3 yüksekligin oran ortalama degerleri bulundu. Postmenopozal gruptaki oranlar ile en düsük kontrol oranlari arasindaki farkin toplami ODI olarak tanimlandi (4,5,6).Kemik mineral yogunlugu(KMY) DEXA ile lomber omurga ve proksimal femurdan ölçüldü. Dorsal kifoz (DK) ölçümünde ise Cobb’s açisi kullanildi (7). Istatistiksel hesaplamalarda Student’s t testi ve Pearson korelasyon testi kullanildi.
