The aim of this study was to evaluate the concentrations of b2 microglobulin in patients with postmenopausal osteoporosis and compare the results with the ones obtained from healthy postmenopausal women. We also evaluated the relationships between b2 microglobulin and bone mineral density (BMD), parathyroid hormone (PTH), calcium (Ca), phosphorus (P), alkaline phosphatase (ALP), and 24 hr urinary calcium levels. For this aim, 31 postmenopausal women with osteoporosis and 22 healthy postmenopausal women were included in the study. DXA was used for the measurement of BMD of the lumbar spine and proximal femur. Laboratory assessments included serum Ca, P, ALP, PTH, b2 microglobulin levels and 24 hour urinary calcium. BMD at the lumbar spine (p 0.001), femur neck (p 0.001), ward triangle (p 0.001), and trochanteric region (p 0.05) was significantly lower and serum b2 microglobulin (p 0.05), alkaline phosphotase (p 0.05), and parathyroid hormone (p 0.05) levels were found to be significantly higher in postmenopausal osteoporotic women as compared to healthy controls. However, b2 microglobulin was not associated with BMD at any of the measured regions and no association was found between serum PTH, ALP, Ca, P, and 24 hour urinary calcium values. Although high levels of b2 microglobulin in postmenopausal osteoporotic women suggest that it might reflect osteoclastic activity, the possible role of this polypeptide in the pathogenesis of increased bone resorption, needs further investigation. Key words: b2 microglobulin, postmenopausal osteoporosis
Article in Turkish(Use the link for full-text in Turkish)
GIRIS
Osteoporoz en sik görülen metabolik kemik hastaligidir ve önemi giderek artan bir halk sagligi problemi haline gelmektedir (1). Osteoporoza yol açan patofizyolojik mekanizma, postmenopozal dönemde kemik rezorpsiyonunun formasyon hizini asmasi sonucunda meydana gelen kemik metabolizmasindaki bir dengesizlige baglidir (2). Bu artmis kemik döngüsü bu hastalarda görülen kemik kaybinda önemli bir rol oynuyor gibi gözükmektedir. Kemik döngüsüne ait gerek formasyon, gerekse rezorpsiyon belirleyicilerinin düzeyleri postmenopozal süreçte artar. Bu durum da kemik metabolizmasina ait biyokimyasal belirleyicilerin osteoporozun tani ve tedavisinde degerli oldugunu düsündürmektedir (3,4). Kemik kaynakli büyüme faktörü, ya da diger adiyla b2 mikroglobulin’ in osteoklastik aktiviteyi stimüle ederek kemik metabolizmasi üzerinde düzenleyici bir fonksiyon yaptigina inanilmaktadir (5,6). Yaklasik 11.000-12.000 dalton moleküler agirliga sahip olan bu polipeptid baslica karacigerde sentez edilir (7). Bununla birlikte, kemik, enflamatuvar ve malign dokularda bu madde için önemli bir kaynaktir. Romatoid artritte, enflamatuvar ve malign hastaliklarda b2-mikroglobulin düzeyleri yüksek olabilir (8-10). Bu maddenin, kemik kültürlerinde DNA ve kemik kollajeni sentezini ve osteoklastik aktiviteyi uyararak kemik metabolizmasini regüle ettigi gösterilmistir (11). Yüksek dönüsüm hizi olan kemik hastaliklarinda b2-mikroglobulin konsantrasyonunun yüksek oldugu bulunmustur (12). Artmis osteoklastik aktivite nedeniyle postmenopozal osteoporozda yüksek bir remodelling hizi söz konusudur ki, bu durumda b2 mikroglobulin düzeyinin bu hastalikta artmis olabilecegini düsündürmektedir (13). Bu gözlemlerin isiginda, postmenopozal osteoporozlu hastalarda b2 mikroglobulin konsantrasyonunu ve bu madde ile kemik mineral yogunlugu ve diger biyokimyasal parametreler arasindaki iliskiyi arastirmayi amaçladik.
YÖNTEM VE GEREÇ
Bu çalismaya en az bir yildir menopozda olan ve DXA ile lomber ve/veya femur kemik mineral yogunlugu genç eriskin degerlere göre 2.5 standart sapmadan düsük olan ossteoporozlu 31 (14), ve yine en az bir yildir postmenopozal olan, ancak osteoporoz saptanmayan 22 saglikli kadin dahil edildi.Hastalar daha önce osteoporoza yönelik herhangi bir medikal tedavi almamisti. Kemik metabolizmasini etkiledigi bilinen hastaligi olanlar ya da yine kemik metabolizmasini etkileyen ilaçlari kullanan hastalar çalismaya alinmadi. Ayrica b2 mikroglobulin düzeylerinin yükseldigi romatoid artrit, diabetes mellitus gibi hastalik öyküsü olanlar, enfeksiyon, renal ya da hepatik hastaliklari ve malignitesi ve hastalar da çalisma disi birakildi. Tedavi öncesinde eritrosit sedimentasyon hizi (ESH), tam kan sayimi, serum ALP, Ca, P, SGOT, SGPT, GGT, BUN, kreatinin, glikoz, ürik asit, albumin, total protein, Na, K, Cl, direkt ve total bilirubin tetkikleri, parathormon (PTH) düzeyleri ve 24 saatlik idrarda Ca atilimi düzeyleri saptandi. Ayrica serum b2 mikroglobulin konsantrasyonu nefelometrik teknik (Bechman-Immage Immunochemistery System, USA) ile belirlendi.Çalismanin baslangicinda, DXA yöntemi kullanilarak (Hologic QDR 4500 W) lomber vertebra ve femur (femur boynu, trokanter ve Ward üçgeni) KMY ölçümleri gerçeklestirildi ve sonuçlar gr/cm2 seklinde ifade edildi. Istatistiksel analizler SPSS 10.0 programi ile yapildi. Çalismaya alinan hasta gruplarinin demografik, laboratuar ve biyokimyasal düzeylerini karsilastirmak için eslestirilmemis t test kullanildi. b2 mikroglobulin ile ölçüm yapilan bölgelerdeki KMY, ALP, Ca, P, PTH ve 24 saatlik idrardaki Ca atilimi arasindaki iliskiyi arastirmak amaciyla Pearson korelasyon analizi kullanildi. Sonuçlar ortalama±standart sapma seklinde verildi ve istatistiksel anlamlilik için p<0.05 kabul edildi.
