Aim: The aim of this study is to determine the state of osteoporosis and treatment in patients with osteoporotic hip fracture.Patients and Methods: 39 patients enrolled in this study that were above 50 years with an atraumatic hip fracture and operated in 1. and 2. Department of Orthopedics and Traumatology. Istanbul Training and Research Hospital, in our study (31 women, 8 men) we investigate patients about risk factors of osteoporosis, before and after fracture severity of osteoporosis, treatment of osteoporosis. Patients who are younger than 50 years, and immobilized for long time, have pathological fracture, hip fracture is 2 cm distal than minor trochanter; are taken out from our study.Results: There is not significant difference between type of fracture, age, sex and risk factors. Before fractured 5 patients were diagnosed as osteoporosis and only 4 of them had been using antiresorptive, vitamin D, and calcium preparats. 36 patients that we studied never examined and treated for osteoporosis. All patients participating in study were informed about osteoporosis. Each patient was asked to apply for physical therapy and rehabilitation department with result of lumber and femoral bone mineral density measurement.Conclusion: Patients who had recent osteoporotic fractures must be treated to prevent new fracture. Orthopedic doctors should care osteoporosis and a new fracture risk as a serious important complication of osteoporotic hip fracture. (From the World of Osteoporosis 2007;13:11-4)Key words: Osteoporosis, DXA, hip fracture
Article in Turkish(Use the link for full-text in Turkish)
Giris
Osteoporoz (OP) en sik görülen kemik hastaligidir. Osteoporoz kelime anlami olarak; kemigin deliklesmesidir (1). Dünya Saglik Örgütü ise osteoporozu; düsük kemik kütlesi ve kemik mikro yapisinin bozulmasi sonucu kemik kirilganliginda ve kirik riskinde artma ile karakterize sistemik bir iskelet hastaligidir, seklinde tanimlar (2). Osteoporoza bagli oldugu kabul edilen kiriklar, önemli maddi kayiplara ve sakatliklara yol açmaktadir. Kiriklar siklikla vertebra, femur ve el bileginde olusmaktadir. Vertebrada olusan kiriklar çogunlukla kompresyon fraktürü seklindedir. Biz çalismamizda özellikle kalça kirigi üzerinde durduk. Kalça kiriklari çogunlukla; düsme, bacagin asiri dis rotasyonu ve osteoporoz sonrasi olusan mikro fraktürlerin dayanma noktasini asip makro fraktür meydana getirmesi ile olusur (3). 1000 kiside yilda ekstremite kirigi görülme sikligi kadinlarda daha fazladir (1000 kiside yilda kadin/erkek 19/7.3 ). Kalça kirigi 1.3/0.8; ön kol kirigi 7.3/1.7; humerus kirigi 2/0,7; diger kiriklar 8.4/4 oranlarinda görülür (3). Yasli kadinlarda kalça kirigina bagli ölüm oranlari Isveç ve Almanya için 163/100000, Danimarka için 135/100000’dir (4). 50 yasinda bir kadinin kalça kirigina bagli ölüm orani yaklasik %2.8’dir (5). Türkiye’de kalça kirigina bagli olarak ilk bir yil içinde ölüm orani %20, sakat kalma orani ise %30’dur (6). Kalça kirigi sebebiyle ortopedi servisinde yatan hastalarda kirik tedavi edildikten sonra ölümcül olan pulmoner emboli gibi postoperatif komplikasyonlari önlemek için erken rehabilitasyona odaklanirken; uzun dönem baska kiriklarin olusumunu önleyecek osteoporoz tedavisi gözden kaçiyor mu? Bu nedenle çalismamizda osteoporoza bagli kalça kirigi olan hastalari kirik öncesi ve sonrasi osteoporoz tedavisi, osteoporozun var olup olmamasi yönünden degerlendirmeyi planladik.
Hastalar ve Yöntem
Subat-Mayis 2006 tarihleri arasinda 50 yas üzerinde düsük enerjili (atravmatik) kalça kirigi tespit edilip S.B. Istanbul Egitim ve Arastirma Hastanesi 1. ve 2. Ortopedi servislerinde yatirilan 39 hasta çalismaya alindi. (31 kadin, 8 erkek). Çalismaya alinan hastalar osteoporoz risk faktörleri, kirik öncesi ve sonrasi osteoporoz varligi ve tedavisi yönünden degerlendirildi. 50 yasindan genç olma, kalça kirigi olan tarafta ekstremite parezisi veya uzun süre immobilize durumda olmasi, patolojik kirik meydana gelmesi, küçük trokanterin 2 cm ve daha distalinde kiriklarin bulunmasi çalismamizdaki dislama kriterleriydi.Yapmis oldugumuz bu çalismada hastalarin kalça kirik sekilleri dosyalarindan tespit edildi. Hastalarin osteoporoz için kullandiklari ilaçlar varsa bunlari antirezorptif ajanlar ve kalsiyum vitamin D preparatlari olarak kategorize ettik. Antirezorptif ajan olarak kabul ettigimiz grupta östrojenler (ERT-östrojen replasman tedavisi, HRT-hormon replasman tedavisi), SERM (selektif östrojen reseptör modülatörleri- raloksifen), bifosfonatlar (etidronat-siklik-, alendronat, risedronat), kalsitoninler (nazal, enjektabl) dahil edildi. Bunun disinda DXA ölçümü olan hastalarin kemik mineral yogunluk skorlari (lomber 1–4 ve femur total/boyun T ve Z ) kaydedildi. Tüm hastalara kirik hikayesi, vücut tipi, yasam sekli, beslenme biçimi, ilaç kullanimi ve genetik yatkinlik gibi osteoporoz için risk teskil eden 25 soruluk osteoporoz risk testi (7–8) uygulandi (Tablo 1). Bu tablodaki 19. soru sadece erkeklere, 20.-25. sorular ise sadece bayanlara soruldu. Diger sorular tüm hastalara yöneltildi. Taburculugu ile birlikte Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon hekimine yönlendirilen veya KMY istenip ve tedavi baslanan hastalar osteoporoz yönünden koruyucu tedavi almaya baslamis kabul edildi.Istatistiksel DegerlendirmeYapmis oldugumuz çalismada Student’s T, Mann Whitney U, Ki-Kare, Fisher exact testleri kullanildi.
