SummaryAim: We aimed to investigate the effect of drug therapy on quality of life in older women with osteoporosis. Material and Methods: One hundred seventy seven women over 65 years were enrolled in this study. Quality of life was evaluated by Short-Form-36 (SF-36). Participants’ quality of life was compared according to their medication use for osteoporosis by comparing Physical Component Summary (PCS) and Mental Component Summary (MCS) score of SF-36 between groups. Results: While one hundred twenty two(68.9%) of the participants had not used any drug, 20 (11.3%) women had used only vitamin D-calcium and, 35 (19.8%) women had used antiresorptive agents plus vitamin D-calcium. There were no statistically difference between groups in respect to age and bone mineral density (p0.05). The mean values of PCS were 34.80±11.24, 30.33±9.49, and 31.56±7.28 respectively in the groups 1, 2 and 3. The mean values of MCS were 44.91±9, 44.15±11.93, and 44.42±12.09 respectively in the groups 1, 2 and 3. There were no significant differences between the PCS and MCS values (p0.05, p0.05).Conclusion: The findings of this study were considered that vitamin D plus calcium and antiresorptive agents were not sufficient to improve the quality of life in the older women with osteoporosis. (From the World of Osteoporosis 2008;14:7-11)Key words: Osteoporosis, quality of life, treatment, elderly
Article in Turkish(Use the link for full-text in Turkish)
Giris
Osteoporoz tedavisi ve önlenmesi açisindan üzerinde en çok çalisilan hastaliklardan birisidir. Kemik kaybi 4. ve 5. dekadlarda yasa bagli olarak baslar ve yasam boyu devam eder. Erisilen maksimum kemik kütlesi büyük oranda genetik faktörler ile bir miktar diyet ve fiziksel aktivite iliskilidir. Yasliliga bagli osteoporozda artan kemik rezorbsiyonunu formasyon aktivitesi karsilayamamaktadir. 80’li yaslarda kadinlar %40, erkekler ise % 25 kemik kaybina ugramis olmaktadirlar (1). Osteoporozun kisa ve uzun dönem sonuçlari; mortalite, agri, fiziksel yetersizlik, tedavi maliyetinde artis, yasam kalitesinde bozulma ve yeni kirik riskinde artistir (2). Osteoporotik kiriklar agri, fiziksel fonksiyon, sosyal fonksiyon ve iyilik halinde azalma ile iliskili oldugundan ve tüm bunlar da yasam kalitesini belirlediginden osteoporozda yasam kalitesi olumsuz etkilenmektedir (3). Yasam kalitesi; saglik durumunu, çevresel, finansal konulari ve insan haklarini kapsayacak sekilde yasamin tüm alanlarini içerir. Saglikla iliskili yasam kalitesi veya saglik durumu yasam kalitesinin fiziksel, duygusal ve sosyal iyilik hali ile iliskili alt kümesidir (4-6). Populasyon çalismalari tani konmamis vertebra kiriklarinin da fiziksel ve fonksiyonel durumda kötülesme, günlük yasam aktivitelerini yerine getirme yeteneginde azalma ve hastanin iyilik halinde genel bir bozulma ile iliskili oldugunu göstermektedir (7). Vertebra kiriklari bazen akut agri ve fonksiyon kaybina neden olsalar da ciddi semptom olmaksizin da geçirilebilirler. Vertebral kiriklar osteoporozda oldukça sik görülmektedir. 75 yas üzerindeki kadinlarin %30dan fazlasinin, 85 yas üzeri kadinlarin ise %50sinin nontravmatik vertebral kirik geçirdigi gözlenmistir (7). Vertebra kiriklari olan hastalarda sosyal izolasyon ve depresyon görüldügü bildirilmistir. Bunlar saglikla iliskili yasam kalitesini olumsuz yönde etkiler. Klinik çalismalarda tedavi etkinligi yasam kalitesinin ölçümüyle degerlendirilebilir (8). Buradan hareketle osteoporozda verilen ilaç tedavilerinin hastalarin yasam kalitelerini yükseltmesini beklemek dogru bir yaklasim olur. Bu nedenle bu çalismada osteoporozlu yasli kadinlarda ilaç tedavisi alanlar ile almayanlarin yasam kalitesini karsilastirmayi amaçladik.
