Öz
Amaç
Apendiküler iskelet kası indeksi (ASMI), sarkopeni değerlendirmesinde iskelet kası kütlesini belirlemek için yaygın olarak kullanılmaktadır. Ancak normal ASMI değerleri, yağ dağılımıyla ilişkili olumsuz vücut kompozisyonu örüntülerini yeterince yansıtmayabilir. Bu çalışmada, normal ASMI değerlerine sahip bireylerin artmış gövde yağ yüzdesi ile karakterize olumsuz bir kas-yağ fenotipi sergileyip sergilemediğinin araştırılması amaçlandı.
Gereç ve Yöntem
Bu kesitsel çalışmaya tüm vücut çift enerjili X-ışını absorbsiyometrisi (DXA) yapılan 70 katılımcı dahil edildi. Apendiküler yağsız kütle, ASMI, gövde yağ kütlesi ve gövde yağ yüzdesi değerlendirildi. ASMI durumu yerleşik tanı ölçütlerine göre sınıflandırıldı. Gövde yağ yüzdesi için doğrulanmış DXA temelli kesme değerleri bulunmadığından, katılımcılar kohort medyanına göre düşük ve yüksek gövde yağı gruplarına ayrıldı. Kas-yağ fenotipleri ASMI durumu ve gövde yağ yüzdesinin birlikte değerlendirilmesiyle tanımlandı. Gruplar parametrik olmayan istatistiksel testlerle karşılaştırıldı.
Bulgular
Normal ASMI değerlerine sahip bireylerin önemli bir kısmında gövde yağ yüzdesi yüksekti. Otuz iki katılımcı normal ASMI ve yüksek gövde yağı (olumsuz fenotip), 27 katılımcı ise normal ASMI ve düşük gövde yağı (olumlu fenotip) grubunda sınıflandırıldı. Normal ASMI alt grubunda, gövde yağı yüksek olanların vücut kitle indeksi, gövde yağ kütlesi ve gövde yağ yüzdesi anlamlı derecede daha yüksekti. Apendiküler yağsız kütle açısından anlamlı fark saptanmadı. Yüksek gövde yağı grubunda ASMI değerleri hafifçe daha yüksek olmakla birlikte normal aralıkta kaldı.
Sonuç
Normal ASMI, artmış gövde yağlanmasıyla karakterize olumsuz bir kas-yağ fenotipinin bulunmadığını garanti etmez. DXA temelli vücut kompozisyonu değerlendirmelerine bölgesel yağ dağılımı parametrelerinin eklenmesi, yalnızca kas kütlesine dayanan yaklaşımlara kıyasla sarkopeniyle ilişkili riskin daha kapsamlı değerlendirilmesini sağlayabilir.
Anahtar Kelimeler: Sarkopeni, apendiküler iskelet kası indeksi, gövde yağı, vücut kompozisyonu, DXA, kas-yağ fenotipi
Kaynakça
Cruz-Jentoft AJ, Bahat G, Bauer J, Boirie Y, Bruyère O, Cederholm T, et al. Sarcopenia: revised European consensus on definition and diagnosis. Age Ageing. 2019;48:16-31.
Baumgartner RN, Koehler KM, Gallagher D, Romero L, Heymsfield SB, Ross RR, et al. Epidemiology of sarcopenia among the elderly in New Mexico. Am J Epidemiol. 1998;147:755-63.
Cederholm T, Jensen GL, Correia MITD, Gonzalez MC, Fukushima R, Higashiguchi T, et al. GLIM criteria for the diagnosis of malnutrition – a consensus report from the global clinical nutrition community. Clin Nutr. 2019;38:1-9.
Donini LM, Busetto L, Bischoff SC, Cederholm T, Ballesteros-Pomar MD, Batsis JA, et al. Definition and diagnostic criteria for sarcopenic obesity: ESPEN and EASO consensus statement. Obes Facts. 2022;15:321-35.
De Lorenzo A, Martinoli R, Vaia F, Di Renzo L. Normal weight obese (NWO) women: an evaluation of a candidate new syndrome. Nutr Metab Cardiovasc Dis. 2006;16:513-23.
Kuk JL, Katzmarzyk PT, Nichaman MZ, Church TS, Blair SN, Ross R. Visceral fat is an independent predictor of all-cause mortality in men. Obesity (Silver Spring). 2006;14:336-41.
Snijder MB, van Dam RM, Visser M, Seidell JC. What aspects of body fat are particularly hazardous and how do we measure them? Int J Epidemiol. 2006;35:83-92.
Lee SY, Gallagher D. Assessment methods in human body composition. Curr Opin Clin Nutr Metab Care. 2008;11:566-72.
Neeland IJ, Poirier P, Després JP. Cardiovascular and metabolic heterogeneity of obesity: clinical challenges and implications for management. Circulation. 2018;137:1391-406.
Cesari M, Kritchevsky SB, Newman AB, Simonsick EM, Harris TB, Penninx BW, et al. Added value of physical performance measures in predicting adverse health-related events: results from the health, aging and body composition study. J Am Geriatr Soc. 2009;57:251-9.
Dent E, Morley JE, Cruz-Jentoft AJ, Woodhouse L, Rodríguez-Mañas L, Fried LP, et al. Physical frailty: ICFSR international clinical practice guidelines for identification and management. J Nutr Health Aging. 2019;23:771-87.
